دنیا
چیزی کم دارد
مثل ِ کم داشتن ِ یک وزیدن ، یک واژه ، یک ماه
من فکر می کنم در غیاب ِ تو
همه ی ِ خانه های ِ جهان خالیست
همه ی ِ پنجره ها بسته است
وقتی که تو نیستی
من هم تنهاترین اتفاق ِ بی دلیل ِ زمین ام
واقعا ...
وقتی که تو نیستی
من نمی دانم برای گم و گور شدن
به کدام جانب ِ جهان بگریزم !
سید علی صالحی
از شیخ بهایی پرسیدند :خیلی سخت می گذرد چه باید کرد ؟
شیخ گفت : خودت که می گویی سخت می گذرد ، سخت که نمی ماند .
پس خدا را شکر که می گذرد و نمی ماند .
__________________________________
فعلن که جا خوش کرده .!
اما باز هم خدا را شکر
برای نوروز نخونه تکونی که نکردم . همه وسایل سفره سفره هفت سین رو هم دخترم آماده کرد و گذاشت روی میز... بعدش گفت: مامان می دونم دوست داری، هر طوری خودت دلت خواست بچین .
درست میگه همیشه دوست دارم سفره زیبایی بچینم و موقع چیدنش با خدای خودم حرف بزنم ...و از دلم بگم و آرزو هام
بعد از رفتنش دست به کار شدم هرچند با این کار جونم در اومد اما دوست داشتم با آخرین توانم این کار رو بکنم. نمی دونم ...شاید سال دیگه نشد ... هرچند... خدا امید رو از هیچکس نگیره. راستش همه اش امیدوارم که شاید یک معجزه اتفاق بیفته چرا که ایمان دارم برای " او " هیچ چیز غیر ممکن نیست .
خوب داشتم می گفتم... دیدو باز دید عید هم نتونستم برم . خیلی دوست داشتم خونه دخترام برم اما خونه اولی که رفتم اوضاع خیلی بد تر شد .فعلا همه اش موندم توی رختخواب شاید که نیرویی جمع بشم دیدن یکی دیگه از بچه ها هم برم . امیدوارم ...
چقدر از روی بزرگتر ها مخصوصن اونهایی که مریض هستن خجالت می کشم . به سالی یک بار که دیدنشون میرم هم راضین، اما نشد دیگه ... همیشه فکر می کنم شاید فرصت دیگری پیش نیاد و اونوقت همراه رسول نجفیان بخونیم : عجب رسمی ... رسم زمونه ...و دیدار ها به قیامت بشه ...
آخی.......... چقدر دلم تنگ شده بود برای اینجا و دردل کردن با شما دوستان خوبم
یادتون هست که ....خیلی دوستتون دارم .
فردا دیگه می نویسم. حتمن!
و این فردا خیلی وقت هست که نمیاد .شاید تنبلی می کنم شاید هم ......یعنی اینقدر ناتوان شدم؟ نه! باور نکردنیه !
انگار اونچه مغزم رو اشغال کرده نمی تونه به شکل کلمات در بیاد . پُرم. سرم، دلم، همه وجودم، پُره. ...پُر از کلمات و جملاتی که دلشون می خواد بریزن بیرون اما نمیشه.
شاید می ترسم. می ترسم که نوشته ام بشه یه غمنامه. یاشاید می ترسم حرفهایی رو بزنم که نباید. مثل یه دفعه که کمی از خاطراتم گفتم و بهم اعتراض شد.و ...بازم ترس!
اصلن نمیدونم چی باید بنویسم؟ برای کی باید بنویسم؟
راستی چرا باید ذائقه خواننده رو انتخاب کنم؟ چرا باید برام مهم باشه که خواننده چه واکنشی نشون بده؟ ...خوشش بیاد؟ بدش بیاد؟ دلسوزی کنه؟ تشویق کنه؟ ............ای بابا چه اهمیت داره من فقط می خوام بنویسم. شاید کمی این کلّه ای که داره منفجر میشه سبک بشه و اگه هم روزی منفجر شد، شدت انفجار کمتر باشه .
_______________________________________________________
اینم بذارید به حساب هذیان گویی گاه به گاه من .....
شنیدم آدم ها را از اونچه درباره ديگران میگن بهتر میشه شناخت تا از اونچه درباره خودشون میگن.
مرسی از دوستای گلم که همیشه با محبت و عشق برام پیام میگذارن .هرچند من یه کمی بی معرفتم و زیاد بهشون سر نمیزنم اما میدونم که میدونن همیشه به یادشون هستم و دوستشون دارم .
آدم هایی هستند که بودنشون حتی مجازی.... به آدم آرامش می ده ! دوستی شون برامون حقیقی می شه و یهو میشن یه قسمتی از زندگیمون! آدمایی هستن...... که با تمام مجازی بودنشون ، سهم بزرگی تو حقیقت دوستی های ما دارن قدرشونو بدونیم !
خیلی دوستتون دارم
زندگی در برابر ما دو انتخاب قرار داده : راه دل و راه دیگران
اگر راه دل را انتخاب کنی مسافر جاده ای شده ای ، که کسی تا به حال قدم در آن نگذاشته و
پاداش آ ن این است که به جایی می رسی که تا به حال کسی به آن نرسیده است و این گونه
شکوه دیدار چشم انداز هایی از جهان را تجربه خواهی کرد ، که تا به حال زندگی ، دروازه آن را به
روی هیچ کس نگشوده است.
ترانه ای بخوان که هیچ کس نخوانده باشد
فکری بکن که هیچ کس در سر نپرورانده باشد
به جاده ای قدم گذار که هیچ کسی در آن گام ننهاده باشد
اشکی بریز که هیچ کس برای خدا نریخته باشد
صلح و آرامشی به افراد ببخش که هیچ کسی به آن نبخشیده باشد
از او طلب کن تا ترا که درهیچ کجا پذیرا نیستند بپذیرد
همه را با عشقی که هیچ کس تا به حال احساس نکرده
دوست بدار
وشجاعانه با قدرتی مهارناپذیر در نبرد زندگی مبارزه کن
«پارماهانسا یوگاناندا»
با هم بیایم دعا کنیم ، خدامون رو صدا کنیم ، که آسمون بباره ، فراونی بیاره
ازش بخوایم برامون سنگ تموم بزاره
راه های بسته بازشه ، هیچکی غریب نباشه ،صورت و شکل هیچ کس مردم فریب نباشه
شفا بده مریض رو خط بزنه ستیز رو ، رو هیچ دیوار و بومی نخونه جغد شومی
دعا کنیم رها شن اونا که توی بندن ، از بس نباشه نا اهل زندونا رو ببندن
سیا ه وسفید یکرنگ بشن ، زشتی هامون قشنگ بشن ، کویرا آباد بشن اسیرا آزاد بشن
خودش میدونه داره هرکسی آرزویی
این باشه آرزومون نریزه آبرویی
با سلام به همه دوستای گلم پیشاپیش فرارسیدن سال نو رو به همگی تبریک میگم
با آرزوی آرامش ، آزادی و آسایش برای همه...
خیلی دوستتون دارم
در ميزگردى که درباره «دين و آزادى» برپا شده بود
و دالايىلاما هم در آن حضور داشت
من با کنجکاوى و البته کمى بدجنسى، از او پرسيدم
عالى جناب، بهترين دين کدام است؟
خودم فکر کردم که او لابد خواهد گفت
«بودايى» يا «اديان شرقى که خيلى قديمىتر از مسيحيت هستند.»
دالايىلاما کمى درنگ کرد
لبخندى زد و به چشمان من خيره شد
آنگاه گفت:
«بهترين دين، آن است که از شما آدم بهترى بسازد.»
من که از چنين پاسخ خردمندانهاى شرمنده شده بودم، پرسيدم:
آنچه مرا انسان بهترى مىسازد چيست؟
او پاسخ داد:
«هر چيز که شما را
دلرحمتر
فهميدهتر
مستقلتر
بىطرفتر
بامحبتتر
انسان دوستتر
با مسئوليتتر
و
اخلاقىتر
سازد.
دينى که اين کار را براى شما بکند، بهترين دين است»
لحظهاى ساکت ماندم و به حرفهاى خردمندانة او انديشيدم
به نظر من پيامى که در پشت حرفهاى او قرار دارد چنين است:
دوست من! اين که تو به چه دينى اعتقاد دارى
و يا اين که اصلاً به هيچ دينى اعتقاد ندارى
براى من اهميت ندارد
آنچه براى من اهميت دارد
رفتار تو در خانه
در خانواده
در محل کار
در جامعه
و در کلّ جهان است.
به ياد داشته باشیم
عالم هستى
بازتاب اعمال و افکار ماست
قانون عمل و عکسالعمل فقط منحصر به فيزيک نيست
در روابط انسانى هم صادق است
اگر خوبى کنى، خوبى مىبينى
اگر بدى کنى، بدى
هميشه چيزهايى را به دست خواهى آورد که
براى ديگران نيز همانها را آرزو کنى
شاد بودن، هدف نيست
يک انتخاب است
«هيچ دينى بالاتر از حقيقت وجود ندارد.»
لئوناردو باف
پژوهشگر دینی
برزیل
مرد جوانی وسط شهری ایستاده بود و ادعا می کرد که زیباترین قلب را در آن شهر دارد. جمعیت زیادی گرد آمدند. قلب او کاملا سالم بود و هیچ خدشه ای بر آن وارد نشده بود. پس همه تصدیق کردند که قلب او به راستی زیباترین قلبی است که تاکنون دیده اند. مرد جوان در کمال افتخار ... با صدایی بلند تر به تعریف از قلب خود پرداخت. ناگهان پیرمردی جلوی جمعیت آمد و گفت: « اما قلب تو به زیبایی قلب من نیست.»
مرد جوان و بقیه ی جمعیت به قلب پیرمرد نگاه کردند. قلب او با قدرت تمام می تپید. قسمت هایی از قلب او برداشته شده و تکه هایی جایگزین آنها شده بود. اما آنها بدرستی جاهای خالی را پر نکرده بودند و گوشه هایی دندانه دندانه در قلب او دیده می شد. در بعضی نقاط شیارهای عمیقی وجود داشت که هیچ تکه ای آنها را پر نکرده بود. مردم با نگاهی خیره به او می نگریستند و با خود فکر می کردند این پیرمرد چطور ادعا می کند که قلب زیباتری دارد.
مرد جوان به قلب پیرمرد اشاره کرد و با خنده گفت : « تو حتما شوخی می کنی...قلبت را با قلب من مقایسه کن. قلب تو تنها مشتی زخم و خراش و بریدگی است.»
پیرمرد گفت:« درست است قلب تو سالم به نظر می رسد اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمی کنم. می دانی؟ هر کدام از این زخم ها نشانگر انسانی است که من عشقم را به او داده ام. من بخشی از قلبم را جدا کرده ام و به او بخشیده ام. گاهی او هم بخشی از قلب خود را به من داده که به جای آن تکه ی بخشیده شده قرار دادم. اما چون این تکه ها مثل هم نبوده اند گوشه هایی دندانه دندانه در قلبم دارم که برایم عزیزند. چرا که یادآور عشق میان دو انسان هستند.
بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی بخشیده ام اما آنها چیزی از قلب خود به من نداده اند. اینها همین شیارهای عمیق هستند. گرچه دردآورند اما یادآور عشقی هستند که داشته ام. امیدوارم که آنها نیز روزی بازگردند و این شیار های عمیق را با تکه ای که من در انتظارش بوده ام پر کنند...حالا می بینی که زیبایی واقعی چیست؟»
مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد. در حالی که اشک از گونه هایش سرازیر بود به سمت پیرمرد رفت. از قلب جوان و سالم خود تکه ای بیرون آورد و با دستهای لرزان به پیرمرد تقدیم کرد. پیرمرد آن را گرفت و در قلبش جای داد و بخشی از قلب پیر و زخمی خود را جای زخم قلب مرد جوان گذاشت. مرد جوان به قلبش نگاه کرد.
دیگر سالم نبود .... اما از همیشه زیباتر بود. عشق از قلب پیرمرد به قلب او نفوذ کرده بود.
برگرفته از کتاب: هفده داستان کوتاه کوتاه از نویسندگان ناشناس
چرا اینجا خود به خود اینجوری شده؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سلام به دوستان گلم
تشکر از راهنمایی
امروز هوا ابریه این قالب با حال و هوام جوره
رنگ آبی...کتاب ...یک فنجون چای یا قهوه داغ...و این نوای موسیقی
خیلی دوستتون دارم و از اینکه کم بهتون سر میزنم عذر می خوام امیدوارم شروع سال ۱۳۹۰ آغاز خوبی برای دوباره همراه شدنم با شما عزیزان باشه.
راستی خیلی بهم توصیه میشه عضو انجمن بشم اگر دوستان نظر یا توصیه ای در این مورد دارن راهنماییم کنن ممنون میشم
...بعضی ها معتقدند که ما آدمها هریک همزادی در این جهان داریم.تکه ای از ما که با
او تمام میشویم.بعضی ها میگویند همزاد تکه ای از وجود ما ٫ خویشتن ماست که
نمونه بیرونی ندارد باید در درونمان به دنبالش باشیم.هرچه که هست باشد اما یک
چیز مسلم است ما نیمه تمامیم و به ناگاه در لحظه ای شگرف کامل میشویم و این
لحظه برای هر کسی متفاوت است.همسر ،فرزند ، مادر، دوست، معشوق و یا یک
نیمه گمشده.هر یک میتواند ما را به آن حس تمامیت برساند.خوشبخت کسی است
که در همین جهان با همزادش یکی شود.پس بگرد.جستجو کن و بیاب تکه
گمشده ات را.
شل سیلوراستاین
نوروز در راه است، نوروزی که آغازگر طراوت طبیعت، شادابی زندگی و جوان شدن مجدد دلهاست، نوروز می آید تا متحول و نو کند و چه نیکوست که طراوت مجدد دلها همراه با نام و یاد خدا باشد و درخواست از ایزدمنان که توانی ارزانی فرماید تا علاوه بر رویاندن نهال خیرخواهی و نیک خواهی، همگی بتوانیم به منتهای سعادت نائل گردیم، سعادتی که آدمی در ناحیه عقل و فکر دارای محکم ترین اطمینان ها و در ناحیه احساسات و قلب دارای پاک ترین نیت ها و در ناحیه عمل دارای نیکوترین عمل ها باشد.
از درگاه ایزد هستی آفرین بهترین آرزو ها را برای شما عزیزانم خواستارم امیدوارم سالی توام با سلامت ، سعادت ، سرور .و سرزندگی برای همه باشد
نوروز بر شما خجسته باد
استفاده نمیکنم .اما فکر میکنم توجه به این مطلب ضرری نداره.
برای همه تون آرزوی سلامتی و شادی دارم.
|
اگر در روی برچسب هر محصولی نوشته شده بود بدون قند یا Sugar Free؛ حتی در باره آن فکر هم
نکنید!
|
|
(Nutra Sweet, Equal, Spoonful,)
|
|
مصرف قند های رژیمی نه تنها ازچاقی جلوگیری نمی کنند بلکه باعث چاقی بیشتر می شوند!!!
|
|
این حق شما و دیگران است که از خطرات استفاده از قند های رژیمی با خبر شوید.
|
سیروس عزیز ممنون از راهنمایی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تشکر از مهرتون دوستان خوبم
غر نزنم ؟؟؟ چشم
سرمو به دیوار نکوبم؟؟؟ چشم
برای همه تون یک دنیا آرزوی خوب دارم
با هرچه عشق نام تو را می توان نوشت
با هر چه رود راه تو را می توان سرود
بیم از حصار نیست که هر قفل کهنه را
با دست های روشن تو می توان گشود
محمد رضا عبدالملکیان
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سرم رو بکوبم به دیوار درست میشه؟
نمی دونم دیگه هیچی نمیدونم
قطاري كه به مقصد خدا مي رفت ، لختي در ايستگاه دنيا توقف كرد و پيامبر رو به
جهانيان كرد و گفت:
مقصد ما خداست . كيست كه با ما سفر كند؟
كيست كه رنج و عشق توامان بخواهد ؟
كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟
قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندكي بر آن قطار سوار نشدنداز جهان تا
خدا هزار ايستگاه بود.
در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد ، كسي كم مي شد قطار مي گذشت و سبك
مي شد ، زيرا سبكي قانون راه خداست .
قطاري كه به مقصد خدا مي رفت، به ايستگاه بهشت رسيد . پيامبر گفت اينجا
بهشت است . مسافران بهشتي پياده شوند،اما اينجا ايستگاه آخر نيست .
مسافراني كه پياده شدند ، بهشتي شدند .اما اندكي ،باز هم ماندند ،قطار دوباره
راه افتاد و بهشت جا ماند.
آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :
درود بر شما ،راز من همين بود .آن كه مرا ميخواهد ، در ايستگاه بهشت پياده نخواهد
شد
و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيدديگر نه قطاري بود و نه مسافري."
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دوستان گلم ببخشید ظاهراْ عکسهایی رو که میگذارم فقط خودم میبینم
شاید بهتره اصلا عکس نگذارم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سعید عزیز
تشکر از توجهت
این داستان رو من در یک ایمیل دریافت کردم و به همان صورت کپی کردم .اطلاع موثقی از نویسنده اش ندارم و از خدا میخوام که نویسنده حانم نظر آهاری باشند تا پائیلو کوییلو چون هم خانم هستند و هم یک هموطن .
چند داستانک از خانم نظر آهاری خوندم اما این رو ندیده بودم البته بنظر من با سبک نگارش ایشون همخوانی داره .
راستش رو بخواهی در شرایطی نیستم که در این مورد تحقیق کنم فکر کردم بهتره اسم نویسنده رو بردارم و دردسر درست نکنم
میگم : اوووووووووو تا دلت بخواد
میگه : میشه برام یه کاری بکنی؟
میگم: نه!
میگه: نه؟...چرا؟ تو که وقت اضافه زیاد داری!
میگم : درسته اما وقتهای اضافه من اون وقتهایی هستن که هیچ کاری نمیتونم بکنم
پشت "هيمنطوري پرسيدم"، قدري احساسات پشت "به من چه اصلن"،
مقداري خرد پشت "من از کجا بدونم" و اندکي درد پشت "اشکال نداره"
هست.
پرنده لب تنگ ماهی نشسته بود و به ماهی نگاه می کرد و می گفت:
سقف قفست شکسته! چرا پرواز نمی کنی؟
به هر دری که زدم، از هر سوراخ سوزنی که رد شدم ،در هر دروازه بسته ای را کوبیدم ،باز نشد که نشد .
فرمان از بالاست ، گفت: به ایست. من هم ایستادم.
مثل محکومان به حبس ابد که فقط باید بنشینند و نظاره گر حرکت در دورو برشان باشند.
همه چیز و همه کس را می بینم که در حال عبورند. می ببینم که می آیند و می روند.
و چه جالب بود این دیدن ... و نمی دانستم.
آنقدر خودم داشتم می دویدم که هیچ چیز دورو برم رانمی دیدم .نگاهشان می کردم و رد می شدم اما راستش نمی دیدمشان.
اما، وقتی تنها نظاره گر باشی گاهی کفرت هم در می آید.
دیگر می بینی، اما کاری از دستت بر نمی آید. یعنی که اصلا به تو مربوط نیست. حکم ،حکم حاکم اعظم است و تو فقط باید ببینی و این دیدن، گاهی هم درد دارد.
چرا ها را که نمی دانی و اصلا تو چکاره ای مگر ،که بتوانی سر از حکمت حاکم اعظم در بیاوری. برای همین هم فرمان داده بنشینی سر جایت .
پس به خودم گفتم که شاید ، نه بیرون، که باید درون را نظاره گر باشی و به تماشای درون نشستم .
حال و هوایش را دیدم و دیدم که آنجا هم، همه چیز می آید و می رود. هیچ چیز ساکن نیست،و چه بسا اگر از ابتدا ،حرکت درونم را می دیدم ،زندگی اینقدرها هم یکنواخت و کسل کننده نبود برایم .
اینجاهم چیزی که کم نیست اخبار ریز و درشت است که از صافی عقل که همان حاکم بزرگ است می گذرند تا به کمال برسی.
احساسات کم و زیادند که می آیند و می روند و البته مدتی در اتاق انتظار حاکم بزرگ در آن بالا معطلشان می کنند ،چون اوست که انتخاب میکند. این یکی بماند و آن یکی برود، رد کارش.
اینجا حاکم بزرگ ،همه چیز را تحت کنترل دارد و البته در گذر زمان ،گاه و بیگاه خطا هایی هم از او سر میزند، که گمانم بر این است که به ایما و اشاره دل باشند .
این دل گاهی آن چنان او را با ترفند های ظریف و زیرکانه اش تحت تاثیر قرار میدهد که عقل از سرش می پرد.
این حرکات دلبرانه دل و آن خطاهای گاه و بیگاه حاکم بزرگ از نظرم پنهان نمی ماند .خوب می بینمشان. اما چشم پوشیشان میکنم. چه آن که، میدانم جایز الخطاست او هم ،حاکم اعظم نیست که اعوذ و بالله.
خوبی سکون و دیدن همین است دیگر. آن وقتها که داشتم می دویدم، نمی فهمیدم .
فقط به یکباره فرمان دهی، که دست عقلم بود، می رفت دست دلم و نمی فهمیدم که چه شد و چگونه شد، اما حال می بینمشان دیگر.
گفتم که ،خواص سکون و دیدن را...
ادامه دارد...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تشکر از همه شما دوستای گلم
یک چشمم بهتره این نوشته رو از قبل داشتم که بدون ویرایش گذاشتم مبادا دلهای مهربونتون نگران باشند.
تا بعد....دوستتون دارم
ستاره میگه من مینویسم:
سلام به همه دوستای گلم
ببخشید که بازم غیبت کبری داشتم و جواب بعضی دوستان عزیز روندادم .مخصوصا اون خصوصیها ها رو که با بعضی هاشون واقعا حرف دارم...خدا ی نکرده دلهای مهربونتون ازم نگیره
احتمالا بعضی ها تجربه کرده باشید... چند روز ی رو با تاریکی مطلق گذروندم الان خدا رو شکر یک چشمم در حد دیدن و تشخیص دید داره اما یکی هنوز ترجیح میده چیزی نبینه اصلاْ شایدم بهتره آدم بعضی چیزها رو نبینه .اما نمیدونم چرا گوشها این مواقع اینقدر تیز میشن
میخواستم این ایام خوب رو به همه تبریک بگم اما در گذشت استاد محمد نوری که خیلی دوستش داشتم حسابی حالمو گرفته. یادش گرامی و روحش شاد.
چه میشه کرد زندگیه دیگه خوشیها و ناخوشیها کنار همه که معنا پیدا میکنه
برای همه تون ارزوهای خیلی خوب دارم
منیژه
